Γράφοντας μια νέα ιστορία: Χρησιμοποιώντας την αστική ανάπλαση με βάση την κληρονομιά για να τονώσετε την αστική ανθεκτικότητα

Ο ειδικός ad-hoc Matthias Ripp, διερεύνησε σε μια λεπτομερή έκθεση πώς η αστική ανάπλαση με βάση την κληρονομιά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πόρος για την τόνωση της αστικής ανθεκτικότητας. Αναφέρεται σε διάφορα ευρωπαϊκά έργα που υλοποιήθηκαν ή βρίσκονται σε εξέλιξη τα τελευταία 10 χρόνια. Επιπλέον, ανέπτυξε μια σειρά αρχών που επιτρέπουν μια τέτοια πρωτοβουλία που μπορεί να μεταφερθεί σε διαφορετικά αστικά πλαίσια.

Η αστική αναγέννηση βασισμένη στην κληρονομιά ως καινοτόμος προσέγγιση.

Ο Peter Roberts και ο Hugh Sykes (2008) περιγράφουν την «Αστική Αναγέννηση» ως «αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ των πολλών πηγών επιρροής και των κοινωνικών, περιβαλλοντικών και οικονομικών πιέσεων που αναγκάζουν τις πόλεις σε μια συνεχή ανάγκη προσαρμογής [και ως] απάντηση στην ευκαιρίες και προκλήσεις που παρουσιάζονται από τον αστικό εκφυλισμό σε ένα συγκεκριμένο μέρος σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή ». (2008, σ.9) Σε αντίθεση με τον αστικό μετασχηματισμό, ο οποίος περιλαμβάνει «ανεπιθύμητες» αλλαγές στον αστικό ιστό, η αστική ανάπλαση συνήθως επικεντρώνεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή και βασίζεται σε προκλήσεις/προβλήματα που έχουν εντοπιστεί. Για τη βελτίωση της κατάστασης επί τόπου, καθορίζονται στόχοι και σχεδιάζονται και υλοποιούνται αντίστοιχες δράσεις και παρεμβάσεις έως ότου επιτευχθούν οι στόχοι (ή τουλάχιστον ορισμένοι από αυτούς), η περίοδος του έργου τελειώσει ή το χρηματοδοτικό σχήμα έχει ολοκληρωθεί. Στις κλασικές προσεγγίσεις αστικής αναγέννησης, όπως το «Stadtsanierung» στη Γερμανία, η κληρονομιά ήταν συχνά «κάτι» που «ανακαλύφθηκε» κατά τη διαδικασία. Κατά συνέπεια, τα όρια που τέθηκαν από τους συντηρητές θεωρήθηκαν μερικές φορές ως μάλλον ισχυρά εμπόδια.

Αντίθετα, τα τελευταία χρόνια έχει πραγματοποιηθεί ένας αυξανόμενος αριθμός διακρατικών έργων, όπου η αστική κληρονομιά ήταν η αφετηρία για την αστική ανάπλαση και την αστική ανάπτυξη.

Αξιοσημείωτα είναι τα ακόλουθα:

Το έργο HerMan (Management of Cultural Heritage in the Central Europe Area) επικεντρώθηκε στις πτυχές της διαχείρισης ως το επίκεντρο της διατήρησης της κληρονομιάς και της αστικής ανάπτυξης και εφάρμοσε μια ευρεία κατανόηση της πολιτιστικής κληρονομιάς (Πόλη Regensburg et al., 2014 ).

Το έργο SUSTCULT (Achieving SUSTainability through an integrated approach to the management of CULTural heritage) που στοχεύει στην προσέλκυση οικονομικών πόρων και την τόνωση της βιώσιμης ανάπτυξης μέσω της βελτίωσης της διαχείρισης της αστικής κληρονομιάς (Sustcult, 2012).

Το έργο SUIT (Sustainable Development of Urban Historical Areas through an active Integration within Towns) ασχολήθηκε με την «χτισμένη» πολιτιστική κληρονομιά ως πόρο, την αντίληψη και την αναγνώρισή της.

Το έργο HerO (Heritage as opportunity) χρησιμοποίησε σχέδια διαχείρισης ως εργαλείο αστικής ανάπτυξης (City of Regensburg et al., 2011), ενώ

Το έργο COMUS (Community-led Urban Strategies in Historic Towns) που επικεντρώνεται στην αστική ανάπτυξη με βάση την κοινότητα στις μεταβατικές χώρες (Συμβούλιο της Ευρώπης, 2016).

Και τέλος, το έργο KAIRÓS (Heritage as Urban Regeneration) που συνεχίζεται (2019-2022), όπου διερευνώνται καινοτόμες προσεγγίσεις για τη χρήση της αστικής κληρονομιάς ως οδηγού για την αναγέννηση. Το έργο KAIRÓS κεφαλαιοποιεί την κληρονομιά των προαναφερθέντων και ήδη ολοκληρωμένων έργων και είναι δομημένο γύρω από ένα μοντέλο πέντε πυλώνων:

  • Διακυβέρνηση – ιδίως συμμετοχικές προσεγγίσεις και ενεργοποίηση κανονιστικών πλαισίων για την αξιοποίηση της κληρονομιάς σε μεσαίου μεγέθους πόλεις και πόλεις.
  • Χώρος – αξιοποίηση και προσαρμοστική επαναχρησιμοποίηση της αστικής κληρονομιάς, συμπεριλαμβανομένης της πολυλειτουργικότητας και συγκεκριμένων λύσεων πολεοδομικού σχεδιασμού για ιστορικές περιοχές.
  • Οικονομία – επιχειρηματικά δρομολόγια, επιχειρηματικά μοντέλα και τεχνολογίες που σχετίζονται με την αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και την αστική ανάπτυξη και αναγέννηση με γνώμονα την κληρονομιά.
  • Ελκυστικότητα – εκ νέου φαντασία της «πολιτιστικής κληρονομιάς»: από την τοπική ταυτότητα έως τη βιώσιμη διαχείριση προορισμών.
  • Κοινωνική συνοχή – αντιμετώπιση της προσβασιμότητας και της ένταξης των ιστορικών περιοχών.

Μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση στην πλήρη αναφορά εδώ.